Dit verhaal gaat over twee mensen, twee mannen die met mekaar optrekken en aan mekaar overgeleverd zijn, George en Lennie. Ze hebben alleen mekaar. Als een twee-eenheid trekken ze rond van boerderij naar boerderij : de ene simpel, kinderlijk, zintuiglijk, grenzeloos en met de eenvoudige logica van een kind, de andere zorgend, verantwoordelijkheid dragend, bemiddelend.

Als ons verhaal begint zijn ze op weg naar een nieuwe hoeve, nadat ze wegliepen van de vorige waar Lennie in al zijn naïviteit in de problemen is gekomen.

Ze komen terecht in een kleine gemeenschap waar de baas een vechtgrage verwende zoon heeft, waar de vrouw van de baas te veel alleen is, waar de eenzaamheid van de mannen soms zwaar doorweegt en het verlangen naar vriendschap groot is, waar gedroomd wordt van een beter leven. In die gemeenschap gaan ze aan het werk met één groot doel voor ogen : een eigen lapje grond krijgen. En even lijkt het lot zelfs mee te zitten...

Maar dan, op een rustige zondagmiddag, komt de vrouw van de zoon in de stal bij Lennie. Een treiterend gesprek mondt uit in een moord. Terug moeten Lennie en George op de vlucht. Maar niet voor lang. George beseft dat Lennie hard zal aangepakt worden voor deze moord, harder dan Lennie zal kunnen dragen. Hij schiet Lennie neer, liever deze korte dood,  dan hem te laten veroordelen door een wraakzoekende bende.